Reflections

I spent a very quiet holy week in the summer capital na nagmumuni-muni sa aking buhay at ang mga nangyayari sa lahat ng paligid ko.
I really don't know if this is just a coincidence pero ng dinampot ko ang bible sa tabi ko upang magbasa ay nahulog ito but nasalo ko din ito agad by holding on to its pages pero napunit pa rin at nung tiningnan ko yung page na napunit -

Proverbs 31:6-7

6 Give beer to those who are perishing,
wine to those who are in anguish;

7 let them drink and forget their poverty
and remember their misery no more.

Natawa na lang ako at pati ata si Big Brother ay nakikiramay sa akin.

sour graping?!?

Nakipag meet ako sa isang balikbayan kong highschool classmate nung isang araw. Konting kamustahan at ewan ko ba kung bakit parang bumagyo at lumakas ang hangin dun sa loob ng coffee shop.

Gusto ko sanang makipagkwentuhan pa sa kaniya pero parang laging buhay niya ang kinukwento niya (Nakakainiz yun di ba?). Yung bagong apartment niya sa L.A., yung bago niyang 4x4, yung 16G niyang I-phone, yung plasma TV niya at yung trabaho niya sa Las Vegas na taga palit ng mga punding ilaw sa mga casino. Ewan ko kung inggit lang ako.. siguro nga.. pero hindi dun sa trabaho niya. Mas gusto ko pa din ang life ko dito.. easy lang.. over easy pa nga ata..

At siyempre, nung tinanong ako kung kamusta daw ako.. sabi ko.. eto, okay lang, mag-isa ngayon (di obligado mag txt!), may maliit na internet café, may sideline sa mga publishing at printing houses, gig pa din kami paminsan-minsa ng band ko nung college, wala pa ding pakialam sa mundo.. hehe.

At nagulat ako sa sagot niya na siya daw ang inggit sa akin. Kung puwede nga lang daw ay mas gusto niya ang buhay ko kesa daw sa kanya na halos wala ng oras sa sarili sa kakatrabaho at ang bakasyon niya pala ngayon ay halos noong isang taon pa niya pinlano. Buti pa daw ako, buong taon bakasyon ako.

Nakakasilaw nga daw ang Las Vegas.. nakakasilaw ang mga bombilya sa gabi na kaniyang tinitingnan maya-maya kung may napundi at kung meron, papalitan niya yon.

Gusto kong pumunta ng U.S. pero ayoko yatang araw-araw eh tagapalit lang ako ng mga punding bombilya sa mga casino. Baka di nako makatambay sa mga coffee shops o worst baka magka prostate cancer ako.

O baka sour graping lang ako.. tsk.. tsk.. Life… you can never really tell.

Coffee Experience

Nag meet kami ng aking highschool friend sa bagong Starbucks sa Katipunan sa may Petron Station. Maaga ako ng 30 minutes sa time na napag-usapan namin. Pagpasok ko pa lang sa pintuan ng Starbucks ay binati na ako nung barista/cashier dun ng malakas na “HELLO SIR!!!” at very jolly (hindi naman siya kamukha ni Jollibee ha) ang itsura niya. Smile naman ako at lumapit sa kanya.
Her: Good Afternoon sir, What will you have?
Me: Uhmm. Iced Mocha.
Her: What size sir?
Me: Uhmm. (ewan ko ba kung bakit mababa na naman sa face niya ang tingin ko!).. Big.
Her: Grande, sir?
Me: Venti na lang, mahilig kasi ako sa malaki..
Her: Ok sir, that's the biggest… How’d you like your milk, whole cream or non-fat?
Me: Any other choice? (evil smile) Ikaw na lang… I mean any.. kaw na bahala.
Her: Can I get your name?
Me: Can I get your number? (Heheh)
Her: Pwede din (uy nag-smile).
Me: I’m Jay

At sinulat niya yung name ko dun sa cup. Di na ko gaano humirit kasi may nakapila na taga miriam grade school sa likod ko.
Eto na ata ang isa sa pinakamainit na starbucks dahil sa afternoon sun. Di ka pwede sa labas dahil may araw. Sa loob naman eh kalahati lang din ang walang sikat ng araw. Sayang naman, sana improve nila yung sun shades and next time titingnan ko na yung name plate ni miss.. parang Kay ata.. bagay kami.. Jay, Kay…L na kasunod hehehe... kung saan-saan kasi ako nakatingin.

Trip

As of this writing eh nalaman ko na wala pa din pala sa National bookstore yung Panti Chronicles. Tinawagan ko kasi yung publisher ko at sa National nga daw eh hindi pa available.. nagkaroon daw ng prublema sa approval. Pero sa ibang bookstore ay okay na.
Agad kong naisip na baka may natapakan akong tao dun sa book at medyo nagbigay ng restraining order sa National para di ito mailabas. Buti na lang at hindi naman daw ganun ang nangyari..
Dinala daw for approval yung book sa National, first week of February pa, kaya lang napagtripan daw ata ng isa sa taga National yung book at inuwi ito. Tumawag daw ang taga National last week lang at nagpapadala ulit ng copies ng Panti book.
Oh well, kung alam ko lang na ganun ang mangyayari eh di sana pinadalan ko na din sila ng tutoong used (manghihingi pa ko..) panty, para yung na lang ang pagtripan nila..kainiz tlaga..


Update, update: Mag-istart na daw mag-deliver ng books bukas sa mga National branches…FINALLY!!!

Valentine's Day

Perfect Match!



Remember that there will always be resistance. But in the end, MMDA gets the job done .... demolished lahat yan. :-)

Cosplayers

Nakapanood na ba kayo nung tinatawag na cosplay? First time kong naka-attend nun last year sa PSICOM Con 2007. Medyo na culture shock lang kasi ako nun. I didn’t really know na there were lots of people that is into this stuff. Loud music, fab costumes, beautiful people, and lots and lots of anime stuff for sale and to see. Di naman ako anime fan, but nasundan pa ito ng pag-attend ko ng ibang events nila. Like yung Ozinefest, Toycon, Ongaku and yung last na na-attend ko last year eh yun Gamex Con, yung pinaghalong gaming and cosplay event. Masaya ang mga events na ‘to, I got a chance to play the Wii before buying it. Nandito din yung favorite kong amateur band na Neotaku na tumugtog ng aking favorite tune dati na Ghost busters, who you gonna call? Ghostbusters!!! Hehehe. Watch niyo na lang. http://www.youtube.com/watch?v=ghbV-lbbqHs

Sa aking pag-iikot doon sa con ay may nakita akong isang cosplayer na pinagkakaguluhan dun. Nasulyapan ko siya sandali (maganda nga at swexxxy…) sayang at di na din ako nagtagal at may ibang lakad pa din kasi ako nun…. and medyo nagkaka-exchange exchange na din kasi ng mga body fluids doon sa uber dami ng mga tao so escape na muna ko.

After 6 months, eh nakita ko ulit yung cosplayer na nabanggit ko…., may nagforward kasi sa kin ng picture niya (baka kilala niyo? hehehe).... Superrr talaga… can’t wait for the next event…..hope to catch her there… papa-autograph lang.

Friendster

Would you guys believe na after all these years of me facing my computer everyday, eh ngayon lang ako magkakaroon ng Friendster account?

Dati kasi I really have no time for social networking things like this but now… I think I need it … for my personal and professional growth na din.

When I go out and meet new friends, ewan ko ba kung bakit lagi akong tinatanong kung me fwendster account daw ako. Pag sinabi kong wala, bakit daw wala? So eto, gumawa ako para we can all get to know each other a little better. Tsaka baka lumitaw din dun yung mga old time friends na mga hinahanap ko, I really want to do some catching up and I hope it’s not yet too late.

Owwkiiee, kaya guys, if you have time, kung wala kayong magawa, please add me up jay.panti@gmail.com

Wag niyo ko bolahin dun ha? I've had enough, hehe. As of this posting, eh may 3 friends na ko!

Update lang sa Panti Chronicles, hopefully, lumabas daw this week yung mga P.O. (purchase orders). Until then, always keep your zippers up!